Waar ken ik dat ook alweer van?
Hiervan.

De prijswinnende Dove – film “Evolution” – o.a. Grand Prix in Cannes – wordt toegeschreven aan Ogilvy New York. Moet zijn Ogilvy Toronto.

Ik heb het tot twee keer toe over Omnicon. Dat moet zijn: Omnicom.

“Wij van WC-Eend adviseren WC-Eend”, in 1989 bedacht door Bart Kuiper en Hans van Dijk van toen Kuiper & Schouten, gaat de geschiedenis van het GVR in als ‘Beste slagzin aller tijden’… staat in Adformatie deze week.

Wat er niet bij staat maar alom bekend is, is dat we die verkiezing te danken hebben aan Geen Stijl.

Wat er ook niet bij staat maar minder bekend is, is dat het GVR al eerder zo’n soort wedstrijd hield. In 2002 zat ik met – ik meen – Aad Muntz, Hans Ferree, Kees Sterrenburg, Paul Mertz en Poppe van Pelt, in een jury die ‘Ik wil Bolletje‘ verkoos tot beste slagzin. En terecht. Was trouwens een leuke avond. In Club Inez. Toen.

Wat er niet bijstaat maar bijna niemand weet, zelfs Bart niet meer, wie die zin bedacht heeft: Bart of ik. Mijn mailtje aan Bart was:
Wij van Skipintro werden van de week nog gebeld door hem van Leukwerkt.
Die zin van WC Eend is dat er nou eendje van jou of eendje van mij?
Ik van Van Dijk dacht aan eendje van Kuiper, maar hij van Kuiper dacht aan eendje van mij.
Maar ik van Van Dijk heb vrijwel zeker gelijk.

Conclusie. Ik heb een beter geheugen. Bart maakt betere zinnen.

Het begint er nu behoorlijk serieus op te lijken. Studio Noordanus & Zoon heeft zich uit de naad gewerkt, want vandaag 8 oktober 2007 moet van uitgever Hans van Vliet alles naar de drukker. Dat betekent dat er nu ook een echt voorproefje beschikbaar kan zijn. Het komt vers van de pdf-pers, bevat het eerste hoofdstuk en is 570 K groot: voorproefje1.pdf.

Even neuzelen. Het verschil tussen de eerste versie en de huidige is dus dat er 1794 woorden en 16.041 tekens (inclusief spaties) zijn bijgekomen. Wat ik niet ga uitrekenen is hoeveel woorden er zijn veranderd, nog een keer veranderd, toen weer terugveranderd, maar de volgende dag alsnog definitief veranderd, of toch eh… enz.

Fragment van een historische dag: 22 augustus. Tekst eindelijk klaar. Overdracht aan George Noordanus, wereldberoemd ontwerper, en Hans van Vliet, binnenkort wereldberoemd uitgever.

Nu durven veel mensen die ik tegenkom inmiddels niet meer te vragen naar eh… inderdaad. Je ziet ze denken: er was iets met die Van Dijk… iets ergs geloof ik… maar wat ook alweer…? Z’n hond was overreden…. nee, z’n moeder… of… nou ja, laat ik maar nergens over beginnen…

Frans Blanchard had daar gelukkig geen last van. Hij wist van het boek en vroeg ernaar. En toen hij hoorde van de grote uitgeversverdamping, zei hij zonder aarzeling: Nou, dan geven wij het toch uit.